3 Αυγ. 2017

Προβλήματα ασθενών με διορθωμένη τετραλογία Fallot

Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζω κάνοντας τη διπλωματική μου σε γνωστό τριτοβάθμιο νοσοκομείο της Αθήνας (το πιο γνωστό για την ειδικότητα της καρδιολογίας), είναι η δυσκολία του να δώσω στους συναδέλφους καρδιολόγους να καταλάβουν ότι πάνω από το μισό του πληθυσμού της χώρας βρίσκεται μακριά (έως και πολύ μακριά) από τα τριτοβάθμια εξειδικευμένα κέντρα και έτσι δεν θα ήταν κακό αν ο απλός καρδιολογίσκος της επαρχίας γνώριζε κάποια βασικά πράγματα έτσι ώστε να μπορεί να κατευθύνει τον ασθενή με λιγότερο συχνά προβλήματα στα εξειδικευμένα κέντρα ή να τον κουράρει και να τον στείλει σπίτι του. Ας θυμίσουμε ότι στην Ελλάδα όλες οι πόλεις εκτός Αθήνας θεωρούνται επαρχία και όλες οι πόλεις εκτός Αθήνας και Θεσσαλονίκης θεωρούνται βαθιά-σκοτεινή επαρχία... Επίσης ας θυμίσουμε ότι σε χώρες που ανήκουν στα λεγόμενα P.I.G.S. της Ευρώπης, πόλεις με 50.000 κατοίκους που απέχουν 150 χιλιόμετρα μεταξύ τους, άνετα έχουν κέντρα αναφοράς για πιο σύμπλοκα ζητήματα. Αυτό που ισχύει λοιπόν στην Ελλάδα, πολλές φορές, είναι να σου ‘ρχεται ο ασθενής με 1 κλικ λιγότερο συχνό πρόβλημα σε σχέση με τη ΣΝ, την ΚΑ, την ΑΥ κα την ΚΜ και να του λες με περίσσεια ευκολία: «να πας στο γιατρό σου στην Αθήνα. Εμείς δεν ξέρουμε απ’ αυτά!». Είναι η γνωστή εύκολη λύση για να ξεμπερδεύεις με κάτι που δεν ξέρεις (όχι ότι φταις υποχρεωτικά γι’ αυτό βέβαια) ή δεν θυμάσαι πλέον καθώς ασχολείσαι με το κάθε σημειακό μεσοπλεύριο άλγος διάρκειας 2 σεκόντ καθώς όλοι φοβούνται ότι μπορεί να υποβόσκει μια εμφραγματάρα στον 99χρονο παππού... Από την άλλη αν έχεις, καλή ώρα, έναν 40χρονο ασθενή με χειρουργημένη Fallot που έχει το ίδιο σύμπτωμα, αντί να γνωρίζεις 5 πράματα, με περίσσεια ευκολία τον στέλνεις ‘’στο γιατρό του’’, μη σκεπτόμενος ότι για να πάει από επαρχία στην Αθήνα ή Θεσσαλονίκη πρέπει: να πάρει άδεια από τη δουλειά του, να κλείσει το μαγαζί του, να φορτώσει τα οικογενειακά βάρη σε άλλους, να ξοδέψει 1 σκασμό λεφτά και να έχει και το άγχος ότι κάτι δεν πάει καλά, μόνο και μόνο λόγω της αναπηρικής μας ανικανότητας. Πρέπει βέβαια να πούμε ότι όλοι παίζουμε άμυνα για πολλούς λόγους, πολλοί από τους οποίους οφείλονται στους ίδιους τους ασθενείς ενώ άλλοι στους ίδιους μας τους συναδέλφους οι οποίοι θα βιαστούν με περισσή τρυφερότητα και αγάπη να δηλώσουν ότι είναι φοβερή ανευθυνότητα να μη στείλουμε στο γιατρό του έναν τέτοιο ασθενή έστω και αν έκανε 1 έκτακτη κοιλιακή συστολή μετά το χειρουργείο του! Ε ναι λοιπόν ανεύθυνα πλάσματα! ΤΕΡΑΤΑΑΑΑΑ!!!!

                Λοιπόν, φυσικά δεν μιλάμε για δύσκολα πράγματα, αλλά στα εύκολα πρέπει και ο ΚΔλόγος της επαρχίας (των 150.000 κατοίκων και συνόλου 5-6 εκατομμυρίων) να μπορεί να έχει μια γνώμη-γνώση.

                Μετά από τη μακροσκελή εισαγωγή που περισσότερη σχέση με τη διπλωματική μου παρά με  τη σημερινή Μασημένη Τροφή, προχωράμε στο θέμα:

                Ποια είναι τα συχνότερα προβλήματα που αναμένουμε στους ασθενείς με χειρουργημένη Fallot; Και σε τι χρησιμεύει να το ξέρω; Πολύ απλά για να ξέρω τι να περιμένω από τον ασθενή που χειρουργήθηκε (άσχετα αν μπορώ να το χειριστώ ή όχι) και να μην του λέω πίπιζες. Πάμε!:

  1. Αρρυθμίες:

1.1   Κολπικές αρρυθμίες επανεισόδου στο >30% των ασθενών με 10% να είναι Flutter

1.2   Κοιλιακές αρρυθμίες κλινικά στο 10%. Αν βάλουμε και Holter φτάνει στο 50%...

1.3   2.5% πιθανότητα αιφνιδίου θανάτου στη δεκαετία

1.4   Δεν αποτελεί έκπληξη η κολπική μαρμαρυγή

  1. Ανεπάρκεια πνευμονικής βαλβίδας (αν σοβαρή μπορεί να χρειαστεί αντικατάσταση)
  2. Υπολειπόμενη απόφραξη RVOT (μπορεί να χρειαστεί νέο χειρουργείο)
  3. Στένωση κλάδου της πνευμονικής (μπορεί να χρειαστεί αγγειοπλαστική)
  4. Διάταση αορτικής ρίζας
  5. Υπολειπόμενο VSD (μπορεί να χρειαστεί ‘’κλείσιμο’’)

 

Για όλα τα ‘’μπορεί’’ απαντούν τα guidelines. Και να μη γελιόμαστε. Ο ασθενής με Fallot, τις περισσότερες φορές, πηγαίνει στην τακτική παρακολούθηση στο ειδικό κέντρο. Δεν χρειάζεται ούτε να τρομοκρατούμαστε ούτε να τον τρομοκρατούμε. Ούτε να τον υποβάλλουμε σε περιττά έξοδα για 1 έκτακτη και 2 σεκόντ μεσοπλεύριο πονάκι. Τα παραπάνω 6 σημεία αντίθετα μπορεί να αξίζουν τον κόπο και τα έξοδα (που λέει ο λόγος...)